In de luwte van de polder, waar de ketel zachtjes zingt,
is er een liefde die dieper dan de diepste vaten dringt.
Het is niet enkel mout of de geur van verse hop,
maar de passie van de brouwer die de wereld zet op kop.

De eerste slok is als een kus, een tinteling op de tong,
zoals de liefde die in Nagele ooit heel brutaal begon.
Het goudgeel van de Blond, de gloed van het Buskruit,
straalt als de warmte van de zon die door de wolken stuit.

Liefde smaakt naar koper, naar eerlijkheid en graan,
naar urenlang wachten tot het bier is voldaan.
Het is de beet van de goulash, de zachtheid van het schuim,
een hartstocht die de ruimte vult, voorbij elk klein verzuim.

Want bij Kasparus proef je meer dan vloeibaar ambacht alleen,
je proeft de tederheid van samen, de hitte van de steen.
Een liefde die niet vluchtig is, maar rijpt met elk geduld,
totdat het glas en ook het hart volledig is gevuld.

De Meester van Nagele

In het vlakke land, waar de wind de polder kust,
vond Kasper in het brouwen zijn nobele rust.
Met koper, mout en een vleugje geduld,
wordt hier het glas met vloeibaar goud gevuld.

Geen kille fabriek, maar een warm onthaal,
bij Kasparus hoor je bij elk glas een verhaal.
Want wie proeft van zijn bieren, die weet het terstond:
hier wordt de liefde aan de maag verbonden.

De ketels dampen, de vriendschap ontwaakt,
het bewijs dat bij Kasper de liefde écht smaakt.